در یک جمع بندی کلی از مطالب ذکر شده می توان به این نکته دست یافت که گرامر و قواعد دستوری خاص ، یکی از آخرین مواردی است که باید در دستور یادگیری زبان قرار گیرد. به نظر می رسد یادگیری گرامر و قواعد دستوری کلی همزمان با کار بر روی مهارت صحبت کردن نیاز های پایه به گرامر را رفع نماید. به عبارت دیگر تمرکز بر روی قواعد دستوری باید در مرحله آخر یادگیری زبان انجام شود و پیش نیازی برای نوشتن در نظر گرفته شود. بسیاری از کلاس های زبان هستند که تاکید زیادی بر گرامر می کنند و مدت زمان بسیاری را صرف گرامر می کنند اما واقعیت این است که تا زمانی که نتوانید حرف بزنید (مکالمه کنید) ، عملا در یادگیری زبان موفق نشده اید. باید حرف بزنید ! حتی اگر صحبت های شما از نظر گرامری خطا دارد. حرف زدن تنها راه یادگیری زبان است. بسیاری افراد هستند که سالها به کلاس زبان می روند اما بدلیل اینکه تمرکز این کلاس ها به جای حرف زدن بر یادگیری گرامر است ، عملا در پایان احساس ضعف می کنند و نمی توانند نتیجه دلخواه را کسب کنند. پس فراموش نکنید ، اگر می خواهید زبان یاد بگیرید باید حرف بزنید !